Ας ξεκινήσω το σημερινό άρθρο με μία παραδοχή… Υπάρχουν κάποια βιβλία τα οποία έχω διαβάσει παραπάνω από μία, ίσως και από δύο, μπορεί και από τρεις φορές… Το αξιοσημείωτο όμως είναι ότι κάθε φορά που τα διαβάζω ανακαλύπτω κάτι καινούργιο, κάτι που νομίζω ότι μου είχε διαφύγει την προηγούμενη φορά.. Και απλά μαγεύομαι………………. Ένα από αυτά είναι .. Ο Μικρός Πρίγκιπας , του Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί.
Διαβάζοντας το λοιπόν (για μία ακόμα φορά … )προσπάθησα να εστιάσω στις σκέψεις μου και χωρίς να κάνω κανένα άλλο σχόλιο, να αφήσω τα λόγια του να αποτυπωθούν στη μνήμη μας..

• …… Οι μεγάλοι αγαπούν τους αριθμούς. Όταν τους μιλάτε για κάποιον καινούργιο φίλο σας, δεν σας ρωτούν ποτέ για την ουσία. Δεν σας λένε ποτέ τι παιχνίδια προτιμάει, πώς είναι ο ήχος της φωνής του. Μόνο ρωτάνε: πόσο χρονών είναι, πόσα αδέλφια έχει, πόσα κερδίζει ο πατέρας του.. Μόνο τότε πιστεύουν πως σχηματίζουν μια ιδέα γι’αυτόν.
Τι αγαπάνε λοιπόν οι μεγάλοι.. Γιατί εστιάζουμε τόσο πολύ στα νούμερα, να είναι άραγε εκλογίκευση;
• ……… Αν κάποιος αγαπάει ένα λουλούδι, που είναι ένα και μοναδικό στα εκατομμύρια και εκατομμύρια των άστρων, αυτό του φτάνει για να είναι ευτυχισμένος όταν τα κοιτάζει.
Τελικά η ευτυχία κρύβεται στα πιο μικρά και απλά πράγματα….
• ……. Δεν πρέπει ποτέ να ακούς τα λουλούδια, πρέπει να τα κοιτάζεις και να τα μυρίζεις. Το δικό μου έκανε τον πλανήτη να μοσχοβολάει, μα εγώ δεν ήξερα να το ευχαριστηθώ. Δεν μπόρεσα να καταλάβω τίποτα τότε. Θα έπρεπε να το κρίνω από τις πράξεις του και όχι από τα λόγια του. Με γέμιζε μύρο και φως. Ήμουν όμως πολύ νέος για να ξέρω να το αγαπήσω.
Τι γλυκιά συνειδητοποίηση αγάπης, συσχετισμένη με την εμπειρία. Πόσο ακριβής είναι η περιγραφή ότι δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τις αρετές κάποιων πραγμάτων, παρά μόνο όταν νιώσουμε έτοιμοι και ώριμοι αρκετά για να το κάνουμε..
• ……… Μα ναι, σε αγαπώ είπε το λουλούδι. Δεν κατάλαβες τίποτα και φταίω και εγώ γι’ αυτό. Μα δεν έχει σημασία. Ήσουν και εσύ το ίδιο ανόητος σαν και εμένα.
Αποδοχή σφαλμάτων σε μία κακή επικοινωνία…
• ……… Αν πρόσταζα έναν στρατηγό να πετάει από το ένα λουλούδι στο άλλο σαν πεταλούδα ή να γράψει μία τραγωδία ή να μεταμορφωθεί σε θαλασσοπούλι, και αν ο στρατηγός δεν εκτελούσε τη διαταγή που πήρε, ποιος από τους δύο μας θα είχε άδικο; Πρέπει να ζητάμε από τον καθένα αυτό που μπορεί να δώσει.
Τι ωριμότητα κρύβεται πίσω από αυτές τις λέξεις.. Πρέπει να ζητάμε από τον καθένα αυτό που μπορεί να δώσει.. Πρέπει να αποδεχτούμε λοιπόν τι μπορεί να δώσει..
• ……… Οι ματαιόδοξοι δεν ακούνε κανέναν, παρά μονάχα τους επαίνους.. Με θαυμάζεις στα αλήθεια πολύ, ρώτησε ο ματαιόδοξος τον μικρό πρίγκιπα; Τι θα πει θαυμάζεις, τον ρώτησε εκείνος; Θα πει ότι παραδέχεσαι πως είμαι ο πιο όμορφος, ο πιο καλοντυμένος, ο πιο πλούσιος και ο πιο έξυπνος άνθρωπος του πλανήτη. Μα είσαι μόνος σου πάνω στον πλανήτη, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας.. Κάνε μου τη χάρη και θαύμαζέ με παρόλ’ αυτά, είπε ο ματαιόδοξος.
Τι εστί τελικά ματαιοδοξία ……; Ίσως απλά να ακούει κάποιος μόνο τον εαυτό του..
• …. Πίνω, είπε ο μπεκρής, πίνω για να ξεχνώ, για να ξεχνώ πως ντρέπομαι, για να ξεχνώ πως ντρέπομαι που πίνω.
Η απόλυτη περιγραφή ενός φαύλου κύκλου…
• ….. Τι κάνεις, ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας τον κλειδούχο; Χωρίζω τους ταξιδιώτες σε χιλιάδες, είπε εκείνος. Αλλά όλοι είναι πολύ βιαστικοί, κανείς δεν ξέρει τι γυρεύουν. Ποτέ κανείς δεν είναι ευχαριστημένος εκεί που βρίσκεται.
Βιασύνη και συνειδητοποιήσεις ικανοποίησης από έναν κλειδούχο…
• …….. Το σπίτι μου έκρυβε έναν θησαυρό στα βάθη της καρδιάς του και γέμιζε μαγεία.. Είτε όμως πρόκειται για τα αστέρια, είτε για την έρημο, είτε για το σπίτι, αυτό που τα ομορφαίνει είναι αόρατο.
Αόρατοι θησαυροί.. Αόρατοι θησαυροί ανεκτίμητης αξίας…
• …….. Και ύστερα θα σου χαρίσω κάτι, είπε ο μικρός πρίγκιπας.. Οι άνθρωποι έχουν αστέρια που δεν είναι τα ίδια. Γι’ αυτούς που ταξιδεύουν είναι οδηγοί, για άλλους δεν είναι παρά μικρά φωτάκια.. Για τους σοφούς είναι προβλήματα, για τον επιχειρηματία μου είναι χρυσάφι.. Μα όλα αυτά τα αστέρια σωπαίνουν.. Εσύ θα έχεις αστέρια που δεν θα τα έχει κανείς. Όταν θα κοιτάζεις τη νύχτα τον ουρανό, αφού θα βρίσκομαι σε ένα από αυτά, αφού θα γελώ σε ένα από αυτά, θα είναι τότε για σένα σαν να γελάνε όλα τα αστέρια… Εσύ λοιπόν θα έχεις αστέρια που θα ξέρουν να γελάνε.. Και όταν θα παρηγορηθείς, θα είσαι ευχαριστημένος που με γνώρισες, θα είσαι φίλος μου παντοτινός. Θα σου έρχεται να γελάσεις μαζί μου και θα ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρό σου, έτσι από ευχαρίστηση και θα γελάς κοιτάζοντας τον ουρανό.. Και θα σε πάρουν για τρελό, θα σου έχω σκαρώσει έτσι μία βρομοδουλειά.. Και ξαναγέλασε…

Μικροί θησαυροί… Μικρές ιστορίες.. Όμορφες ιστορίες.. Γραμμένες για παιδιά.. Ή μήπως άραγε γραμμένες για μεγάλους……. ; Άλλωστε όλοι μας δεν κρύβουμε και ένα παιδί μέσα μας…. ;

Άρθρο της ψυχολόγου Ελένης Σολταρίδου
Πηγή Άρθρου: Γραφείο Διασύνδεσης-Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (http://career.duth.gr/portal/)


0
0
0
s2sdefault
powered by social2s
 www.qrcode-generator.de

Επικοινωνία

Τηλέφωνο: (210) 26.39.977
Fax: (210) 26.39.976
Email: mail[@]5sek-g-athin.att.sch.gr

Get in contact

Back to top