'Eνα από τα πιο κοινά προβλήματα στις σχέσεις είναι ότι δεν υπάρχει όση επικοινωνία θα θέλαμε να είχαμε.

Όλοι μας έχουμε βιώσει κάποια στιγμή την απογοήτευση από το αίσθημα ότι δεν είμαστε σε θέση να γίνουμε κατανοητοί από το άλλο πρόσωπο.Όσο πιο πολύ οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον, τόσο πιο πιθανό είναι να μπορούν να λύσουν τη διαφορά τους. Ωστόσο, για να γίνει αυτό εφικτό χρειάζεται να μάθουμε από την αρχή και να αναπτύξουμε ορισμένες βασικές δεξιότητες επικοινωνίας όπως την ικανότητα ακρόασης, ώστε να πετύχουμε καλύτερες σχέσεις με όσο το δυνατόν λιγότερες ρήξεις. Πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε παρεμβάλλουμε «φραγμούς επικοινωνίας» που πηγάζουν από ασυνείδητες προσωπικές μας ανάγκες και συνήθειες τις οποίες μεταφέρουμε στη σχέση μας. Έτσι ασυνείδητα κατευθύνουμε με τέτοιο τρόπο τη συζήτηση ώστε να βρούμε ανταπόκριση στις δικές μας ανάγκες χωρίς να είμαστε σε θέση να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας σε αυτά που λέει ο συνομιλητής μας. Οι αρνητικές επιπτώσεις από την χρήση των φραγμών επικοινωνίας είναι πολλές και το σημαντικότερο είναι ότι εκφράζουν έλλειψη σεβασμού προς τον άλλον, τον οποίο μειώνουμε και αποθαρρύνουμε ώστε να βάλουμε τον εαυτό μας σε μια ανώτερη θέση. Όταν χρησιμοποιούμε φραγμούς επικοινωνίας προκαλούμε τον άλλον να προβάλλει μια αντίδραση, αμυντική ή επιθετική, με αποτέλεσμα την αποξένωση κι άλλες βλαβερές επιπτώσεις στη μεταξύ μας σχέση.

Οτιδήποτε μπλοκάρει την έννοια της επικοινωνίας είναι ένα εμπόδιο στην επικοινωνία. Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Thomas Gordon (Barriers to Communication), οι βασικότεροι από τους φραγμούς είναι:

Η κριτική, η τάση δηλαδή να αξιολογούμε και να κρίνουμε αρνητικά τον άλλον και τις πράξεις του.

Οι χαρακτηρισμοί, η τάση μας να βάζουμε ταμπέλες.

Η διάγνωση, η τάση να ψυχαναλύουμε.

Ο έπαινος, να ταυτίζουμε την αξία του ανθρώπου με τα επιτεύγματά του.

Οι διαταγές, η τάση να προστάζουμε, να απαιτούμε κα να ορίζουμε την συμπεριφορά του άλλου.

Οι απειλές, για να ελέγξουμε τον άλλον και την συμπεριφορά του.

Το κήρυγμα και η ηθικολογία.

Οι συμβουλές και οι οδηγίες.

Η διάσπαση, που γίνεται με το να αλλάζουμε θέμα συζήτησης, να διακόπτουμε, να αστειευόμαστε, να μειώνουμε το πρόβλημά του άλλου ή να κάνουμε υπερβολικές και άσχετες ερωτήσεις.

Η εκλογίκευση, παραθέτοντας λογικά επιχειρήματα στο άτομο που είναι σε συναισθηματικά φορτισμένη κατάσταση τον μπλοκάρουμε ακόμα περισσότερο.

Ο οίκτος και η παρηγοριά.

Οι φραγμοί επικοινωνίας δεν περιορίζονται μόνο στο λεκτικό επίπεδο. Σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο οι αντιλήψεις, οι πεποιθήσεις και οι προσδοκίες που έχουμε από τον αυτό μας, από τους άλλους και από τη ζωή γενικότερα, επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας η οποία στέκεται εμπόδιο στην επικοινωνία, τόσο με τον εαυτό μας όσο και με το περιβάλλον.

Ακόμα, η γλώσσα του σώματος παρεμβάλει φραγμούς επικοινωνίας, όπως με την στάση μας, την έκφραση του προσώπου μας, με το να κοιτάζουμε αλλού, να ασχολούμαστε συγχρόνως με κάτι άλλο ή με κάποιον άλλον, να κοιτάμε το ρολόι μας ή γύρω μας ή να σηκώνουμε το τηλέφωνο εφόσον κτυπήσει. Πόσες φορές δεν μας έχει τύχει να έρχεται το παιδάκι μας να μας πει κάτι, ή να μας δείξει κάποια ζωγραφιά, και να απαντάμε με ένα «μπράβο» χωρίς καν να το κοιτάξουμε; Εφόσον λοιπόν το παιδί δεν έχει την προσοχή μας που την ζητάει με τον θετικό αυτό τρόπο, δεν είναι τότε φυσικό κι επόμενο να την ζητήσει μετά με τον αρνητικό τρόπο, όπως πχ να θυμάται και να έρχεται να μας πει ή να μας δείξει κάτι μόλις πάμε να μιλήσουμε στο τηλέφωνο;

Αντί να αναζητάς την αγάπη, αναζήτησε και βρες μέσα σου όλα τα φράγματα που έχεις κτίσει εναντίον της!

Κείμενο: Ελένη Σπυρίδου

Πηγή:http://www.elenispyridou.gr/fragmoi-epikoinwnias/


0
0
0
s2sdefault
powered by social2s
 www.qrcode-generator.de

Επικοινωνία

Τηλέφωνο: (210) 26.39.977
Fax: (210) 26.39.976
Email: mail[@]5sek-g-athin.att.sch.gr

Get in contact

Back to top